Biografie

Home  Over mij  Biografie  Filmpjes   Gastenboek  Contact 

Bert Visscher

 

Bert Visscher is geboren op 26 oktober 1960 in Groningen.
Hij zat op de lagere school en HAVO in Veendam.
Hij heeft ook op de pedagogische Academie in Winschoten gezeten.
Hij heeft als onderwijzer voor de klas gestaan
Hij heeft ook drie jaren als free-lance medewerker bij Radio Noord gewerkt.
Hij speelde in twee producties van Theater te Water.
Hij was vanaf 6 januari 1991 mede-presentator van
het KRO radio­pro­gramma Liefdeslijn. (tot jan.92)

 

Bert Visscher richtte met vrienden in het laatste HAVO-jaar
de cabaretgroep Filter op.
In 1981 deed de groep mee aan het Camerettenfestival in Delft.
Men drong niet door tot de finale,
maar desondanks werd aan Bert Visscher
de persoonlijkheids­prijs toegekend.
In 1983 gaf de groep haar laatste voorstelling.

                                                                                        

 

 

 

In 1984 kwam Bert Visscher terug met zijn eerste solo-voor­stelling

Desnoods geblinddoekt op een been, in 1986 gevolgd door

Bij Parijs linksaf en in 1989 door 

Tango aan de Dnjepr.

Don Chaôt en de foute architekt ging op 18 januari 1991
in première in de Stadsschouwburg van Groningen.

Op 11 december 1992 ging Jammer in première,
eveneens in de Stadsschouwburg in Groningen.

December 1994 volgde Fijne Nuances.

Voor ons hoeft het niet  Première: 6 februari 1997

Geluk zit in hele grote dingen  :  februari 2000

 

 

 

Hans Teeuwen
Hans Teeuwen kreeg landelijke bekendheid toen hij in 1991 samen met Roland Smeenk het cabaretfestival Cameretten won met de show Heist. Een jaar na deze prijs, en voordat deze show als avondvullend programma kon gaan toeren, kwam Smeenk om bij een auto-ongeluk. Teeuwen ging verder als soloartiest.
Hans Teeuwen maakte zijn debuut als soloartiest in 1994 met de show Hard en Zielig. Zijn stijl is controversieel en wordt vaak gekwalificeerd als absurdistisch. In zijn cabaretvoorstellingen spelen de thema's seks en geweld belangrijke rollen. Verscheidene malen werden gangbare theaterconventies in de voorstellingen door Teeuwens spel doorbroken.
In september 2005 gaf Teeuwen in een interview voor de Volkskrant te kennen dat hij zal stoppen met het geven van cabaretvoorstellingen. De shows matten hem zo af dat hij "gewoon even klaar" is met cabaret: "Ik heb tien jaar cabaret gedaan, vijf programma's gemaakt, er is veel gelachen, ik heb veel applaus gekregen, maar als ik eraan terugdenk, is het eerste dat me te binnen schiet toch die ongelofelijke vermoeidheid." Verder zegt hij: "Een cabaretprogramma moet je toch minstens honderd keer spelen. Daar ben je dus anderhalf jaar zoet mee." Zo'n lange tournee ziet hij zichzelf de komende tijd niet meer maken, ook al omdat zijn voorstellingen veel energie vergen.
Teeuwen zei zich vanaf dan te willen toeleggen op het regisseren van films. In 2005 presenteerde hij zijn eerste film, de lolamoviola Masterclass, een half geïmproviseerde productie met onder meer Peer Mascini en Pierre Bokma, waarin de acteurswereld op de hak wordt genomen.
In 2006 keerde hij terug in de theaters. Niet als cabaretier, maar als zanger. De show kreeg de titel Hans Teeuwen Zingt Liedjes Die Door Anderen al Veel Eerder, Veel Vaker En Veel Beter Zijn Gezongen.
Op donderdag 30 augustus 2007 was Teeuwen te gast bij het Nederland 3-programma Bimbo's en boerka's. Naar aanleiding van zijn lied op de dag dat er een monument voor Theo van Gogh‎ werd onthuld,[1] werden hem vragen gesteld door de Meiden van Halal, omdat hij hen in het bewuste lied op de hak had

 

 

Jochem myjer
Myjer groeide op in Zutphen waar hij les kreeg op het Baudartius College en verhuisde halverwege de jaren negentig naar Leiden, waar hij het Stedelijk Gymnasium bezocht. Na zijn eindexamen ging hij biologie studeren in Groningen. Zijn studie gaf hij na twee jaar op om fulltime cabaretier te worden.
Myjer zit vol energie en spreekt vaak snel. In zijn show Adéhadé zet hij zichzelf neer als volwassene met ADHD, waar hij ook werkelijk aan lijdt. Myjer is muzikaal en begeleidt zich vaak op de piano. Bovendien speelt hij viool. Ook imiteert hij vele bekende personen zoals Marc-Marie Huijbregts, Wilibrord Frequin, Martin Gaus, Nico van Eigen Huis en Tuin, Jules Deelder, Frans Bromet, Paul Jambers, Piet Paulusma, Jos Brink, Gaston Starreveld, Herman van Veen, VOF de Kunst, Henk Westbroek, Ab Normaal, Samson en Abel.
In 2006 presenteerde hij Kinderen voor Kinderen.
Op 12 januari 2008 behaalde een fragment van De Mike & Thomas Show waarin Myjer zijn imitatietalent toont, de derde plaats in de verkiezing van 'tv moment van het jaar 2007' van de VARA.
In zijn show 'Yee-haa!' zegt hij dat zijn voornaam eigenlijk een afkorting is:

 Jonge, Onhandige, Chaotische, Hyperactieve, Energieke Malloot.
 

 

 

Tineke Schouten
Catharina Agatha Maria (Tineke) Schouten (Utrecht, 12 juni 1954) is een Nederlands comédienne. (Ze noemt zichzelf comédienne en geen cabaretière.) Ze was eerst assistente van Herman Berkien, een andere Utrechtse cabaretier. Ze brak door met de single "Lenie uit de Takkestraat", dat een top 10-hit werd. Sindsdien zijn al haar voorstellingen steevast uitverkocht. In haar shows speelt ze typetjes, zingt ze liedjes en doet parodieën op artiesten en bekende persoonlijkheden.
Schoutens veelzijdige orkest, waarmee zij al jarenlang langs de Nederlandse theaters en schouwburgen toert, geeft haar altijd uitverkochte show een extra warme en professionele uitstraling.
Schouten schrijft zelf haar (lied)teksten, muziek en sketches. De leiding van het orkest is in handen van Frank van Wanrooij.
 

Youp van het hek

Van 't Hek heeft in zijn jonge jaren op het toenmalige internaat het Hageveld gezeten, maar werd daar na drie maanden al van verwijderd wegens onredelijk gedrag. In 1973 verandert hij zijn naam van "Joep" in "Youp", nadat een vriendin de letter P toevoegde aan de woorden op een t-shirt "We help you". Sindsdien schrijft hij zijn naam nooit meer anders. In dat najaar richtte hij Cabaret NAR op, samen met Debby Petter (toen nog vriendin, nu zijn vrouw) en Daan van Straaten. In het begin speelde NAR vooral in buurthuizen, jeugdsociëteiten of zelf-gehuurde zaaltjes. De samenstelling wisselde, maar Youp was een constante factor. Pas vanaf het vijfde programma (1977) kreeg NAR enige bekendheid.

De doorbraak kwam in 1983 met Man vermist, het achtste en laatste NAR-programma, maar eigenlijk al een verkapte solovoorstelling. Daarna ging het snel met Van 't Heks carrière; met name zijn conference Hond op het IJs (1988) en zijn Oudejaarsconference 1989 zorgden voor een doorbraak. In totaal maakte hij inclusief Man vermist twaalf soloprogramma's en vijf Oudejaarsconferences (1989, 1995, 1999, 2002 en 2005).

De oudejaarsconference van 1989 is in de ogen van velen legendarisch omdat Van 't Hek daarmee het Buckler-effect heeft bewerkstelligd.

In 1988 ontving hij de Johan Kaart Prijs.

In november 2007 lanceert Van 't Hek een eenmalige glossy genaamd "Youp" als antwoord op alle BN-glossies. De eerste oplage was binnen één dag uitverkocht, waarop werd besloten om het blad te herdrukken.